Σελίδες

21/7/11

Βρώσιμες ελιές της Τουρκίας κυκλοφορούν με το όνομα «Ελιές Καλαμάτας»



19/07/2011


ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κκ Υπουργούς

-Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

-Εξωτερικών

Θέμα: Βρώσιμες ελιές της Τουρκίας κυκλοφορούν με το όνομα «Ελιές Καλαμάτας»

Μετά την αποκάλυψη ότι κυκλοφορεί νοθευμένο ελαιόλαδο στην αγορά των ΗΠΑ με ονομασία Προϊόντος «Έχτρα Παρθένο Ελαιόλαδο –ΚΑΛΑΜΑΤΑ», έγινε γνωστό ότι και η Τουρκία χρησιμοποιεί την ονομασία «Ελιά Καλαμάτας» στις διεθνείς αγορές με στόχο να προωθήσει τα προϊόντα της και σύμφωνα με την Πανελλήνια Ένωση Μεταποιητών Τυποποιητών Εξαγωγέων Επιτραπέζιων Ελιών (ΠΕΜΕΤΕ), πρόκειται για επαναλαμβανόμενο φαινόμενο που συμβαίνει συνήθως σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πέραν τούτου, από διασταυρωμένες πληροφορίες, καθώς και δημοσίευμα σε έγγραφο της Διεύθυνσης Αγροτικής Πολιτικής και Τεκμηρίωσης του ΥΠΑΑΤ, προκύπτει ότι στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη πωλούνται σε αλυσίδα σουπερ μάρκετ μαύρες ελιές χύμα με την ονομασία ΚΑΛΑΜΑΤΑ. Επίσης, σε εστιατόρια διατίθενται οι ελιές αυτές με αναφορά οτι πρόκειται για ντόπιες ποικιλίες, γίνεται δηλαδή χρήση του ονόματος της επιτραπέζιας ελιάς ΠΟΠ Καλαμάτα, το οποίο όνομα φαίνεται ότι επιδιώκει να ηθικοποιηθεί σταδιακά η τουρκική αγορά.

Χρειάζεται λοιπόν άμεσα να παρθούν συγκεκριμένα νομικά μέτρα σε συνεργασία με την ΕΑΣ Καλαμάτας που διακινεί το προϊόν, για να σταματήσει η καταστρατήγηση του ονόματος στην γειτονική χώρα.


Κατόπιν των παραπάνω,

Ερωτώνται οι κκ Υπουργοί:

-Έχουν περιέλθει σε γνώση τους οι παραπάνω πληροφορίες. Αν ναι, τι έχουν πράξει μέχρι τώρα, σε σχέση και με τις Κοινοτικές Αρχές

-Ποιές πρωτοβουλίες θα αναλάβουν προκειμένου να ελεγχθεί η αγορά των βρώσιμων ελιών στην Τουρκίας και πως θα αποτραπεί οριστικά η παράνομη χρήση του ονόματος «Ελιές Καλαμάτας»

Η ερωτώσα βουλευτής

Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου

19/7/11

Για την απελευθέρωση του κλάδου των ταξί



19/07/2011

Για την απελευθέρωση του κλάδου των ταξί

Η κυβέρνηση επέλεξε εν μέσω τουριστικής περιόδου να ανακοινώσει μέτρα για την απελευθέρωση του κλάδου των ταξί, αναιρώντας το διάλογο και τα αποτελέσματά του που είχαν προηγηθεί μεταξύ των επαγγελματιών και της προηγούμενης ηγεσίας του Υπουργείου Μεταφορών.

Με τις προτεινόμενες αλλαγές, εξοντώνονται οι μικροϊδιοκτήτες ταξί και δημιουργείται ολιγοπώλιο στον κλάδο, από εταιρίες που θα δραστηριοποιηθούν και θα παρέχουν τις υπηρεσίες στους πολίτες με ακριβότερες ακόμα τιμές.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια, οι διαδοχικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ άφησαν μια ανεξέλεγκτη ανάπτυξη του κλάδου, ο οποίος στην Ελλάδα λειτουργεί όχι ως συμπλήρωμα των δημόσιων συγκοινωνιών, αλλά ως υποκατάστατό τους, αφού αυτές συνεχώς υποβαθμίζονται. Η εκμετάλλευση των μισθωτών οδηγών ταξί από μερίδα ιδιοκτητών δεν συγκίνησε ποτέ κανένα κυβερνητικό στέλεχος, που τώρα υποκριτικά μιλούν για άνοιγμα της αδειοδότησης σε όλους, ενώ στην πραγματικότητα το επάγγελμα “κλείνει” προς όφελος των μεγάλων εταιριών,

Το πρώτο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί αφορά στις συγκοινωνίες για τους πολίτες, οι οποίοι βλέπουν καθημερινά την απαξίωση και την υποβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών, με τα μειωμένα δρομολόγια που συνδυάζονται με τις ληστρικές αυξήσεις.

Η αλλαγή πολιτικής στον κλάδο των ταξί πρέπει να είναι προς όφελος των πολιτών, των εργαζομένων στον κλάδο και των μικροϊδιοκτητών, μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ριζικής ανάπτυξης και αναβάθμισης των δημόσιων συγκοινωνιών και προστασίας του περιβάλλοντος.

To Γραφείο Τύπου

18/7/11

Κάλεσμα ΣΥΡΙΖΑ Ευβοίας στις 20/7/11

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Εύβοια 18 Ιούλη 2011

Στα πλαίσια της εφαρμογής της πολιτικής απόφασης της Πανελλαδικής Συνδιασκέψης του ΣΥΡΙΖΑ της 16&17/7/2011 καλούνται τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ενταγμένοι σε πολιτικό φορέα η μη ενταγμένοι την Τετάρτη 20 Ιούλη στις 7,30 μμ στα γραφεία του Συνασπισμού της Αριστεράς στην Χαλκίδας όπου θα επιλέξουν και θα ορίσουν τον ανακλητό εκπρόσωπο τους στην Νέα Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 4ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ



7/07/2011

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 4ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ συνήλθε σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται από την δραματική ένταση της κρίσης που βιώνει η χώρα μας, αλλά και ολόκληρη σχεδόν η ευρωζώνη. Κρίση που τείνει να πάρει ευρύτερες ακόμη διαστάσεις με την εμπλοκή και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, αλλά και των ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα, οι δύο βασικότεροι θεσμοί της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, η Ενιαία Εσωτερική Αγορά και η Ευρωζώνη, αντιμετωπίζουν σοβαρή κρίση, γεγονός που υποχρεώνει, αλλά δίνει και τη δυνατότητα στις δυνάμεις της Αριστεράς, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, να παρέμβουν ακόμα πιο αποφασιστικά με δράση και αγώνες για την υπεράσπιση των λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων από τις νεοφιλελεύθερες επιλογές.

Στη χώρα μας, η συνειδητή προσχώρηση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού και η πλήρης υποταγή της στις επιταγές των κυρίαρχων εκφραστών του ελληνικού και διεθνούς κεφαλαίου, την αναδεικνύουν ως τη χειρότερη και εξαιρετικά επικίνδυνη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να ανατραπεί, να φύγει το ταχύτερο δυνατό. Η διενέργεια εκλογών, με απλή αναλογική, γίνεται πλέον ευρύτερη λαϊκή απαίτηση.

Η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει την ανάγκη της ευρύτερης δυνατής συσπείρωσης των δυνάμεων της Αριστεράς, των δυνάμεων της ριζοσπαστικής οικολογίας και των δυνάμεων που απομακρύνονται οριστικά από τις επιλογές της κυβέρνησης, από την πολιτική και τα κόμματα του δικομματισμού. Την ανάγκη συγκρότηση μιας νέας λαϊκής πλειοψηφίας, ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, με πυρήνα την Αριστερά και άμεσο πολιτικό στόχο έναν ανυποχώρητο αγώνα για την απομάκρυνση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, για την ήττα όλων των δυνάμεων που στηρίζουν τις νεοφιλελεύθερες και αντιδραστικές πολιτικές, για να φύγει η τρόικα του ΔΝΤ-ΕΚΤ-Ε.Ε. από την Ελλάδα, για την αποκατάσταση και υπεράσπιση της δημοκρατίας, για την αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας.

Στις συνθήκες αυτές η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει, επίσης, την ανάγκη, το πολιτικό πλαίσιο αυτής της ευρύτερης συσπείρωσης, να περιλαμβάνει τα ζητήματα της συγκυρίας, με θέσεις σαφείς, συγκεκριμένες και αποφασιστικές.

Στη βάση αυτή, υποστηρίζουμε και παλεύουμε για την υλοποίηση των παρακάτω στόχων:

• Την άμεση ανατροπή και κατάργηση του «μνημόνιου», του «μεσοπρόθεσμου» και του εφαρμοστικού του νόμου, καθώς και την απόκρουση των ετήσιων «ευρωπαϊκών μνημονίων», που συνεπάγεται το σύμφωνο για το ευρώ και οδηγούν σε πλήρη αποδόμηση την απασχόληση και το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη. Αυτό το σύμφωνο, σε συνδυασμό με την λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση, κάνει ακόμη πιο συντηρητικό και αδιέξοδο τον μηχανισμό του ΕΥΡΩ. Η επιλογή για ένα προοδευτικό εναλλακτικό σχέδιο ανάπτυξης έρχεται, εκ των πραγμάτων, σε ρήξη με την σημερινή δομή της Ευρωζώνης και απαιτεί την ανατροπή της .

• Το δημόσιο χρέος της χώρας έχει ταξικό χαρακτήρα, είναι προϊόν τοκογλυφικών πρακτικών και δεν είναι διαχειρίσιμο. Τα δημοσιονομικά μέτρα αντιμετώπισής του οδηγούν τη χώρα και την οικονομία σε ουσιαστική διάλυση, με παραπέρα βάθεμα της ύφεσης, γιγαντιαία άνοδο της ανεργίας και γενίκευση της φτώχειας και της καταστροφής του λαού και του τόπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τονίζει πως η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα κλπ) είναι το πρώτο καθήκον μιας προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι η εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.

• Μόνη λύση είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και αντικοινωνικούς όρους, αξιοποιώντας όλα τα όλα τα όπλα αποφασιστικής και σκληρής διαπραγμάτευσης (λογιστικό έλεγχο, αμφισβήτηση, αθέτηση πληρωμών κ .α.).

• Την Εθνικοποίηση-Κοινωνικοποίηση ολόκληρου του Τραπεζικού συστήματος, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, που θα αποτελέσει βασικό μοχλό, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

• Την άμεση επαναφορά στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται στη διαδικασία να ξεπουληθούν.

• Επιχειρήσεις όπως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, οι Σιδηρόδρομοι, τα Πιστωτικά Ιδρύματα, οι επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης, φορείς όπως Λιμάνια, Αεροδρόμια, Συγκοινωνιακές υποδομές, καθώς όλες οι άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, δεν μπορούν παρά να υπηρετούν τις ανάγκες του λαού και την πολιτική ανάπτυξης που χρειάζεται η οικονομία και ο λαός.

• Την άμεση αποκατάσταση των σοβαρών πληγμάτων που έχουν δεχθεί οι μισθοί οι συντάξεις, οι εργασιακές σχέσεις και η ίδια η εργασία. Χορήγηση ταυτόχρονα αυξήσεων, που θα υπερβαίνουν τα πλήγματα και θα καταπολεμούν την φτώχεια και την ανεργία στην οποία, με τον ένα ή άλλο τρόπο, έχει καταδικαστεί η πλειοψηφία του λαού και ιδιαίτερα η νεολαία.

• Την ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση με φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.

• Τη στήριξη με όλα τα μέσα της Δημόσιας Υγείας, της Δημόσιας Παιδείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης.

• Την διεκδίκηση των Γερμανικών επανορθώσεων, του κατοχικού δανείου και των αποζημιώσεων των θυμάτων.

• Την αποκατάσταση, την υπεράσπιση και διεύρυνση της δημοκρατίας.

Η πάλη για την προώθηση αυτών των στόχων θα επιταχύνει τη δημιουργία του νέου συνασπισμού εξουσίας που θα μπορέσει να τα επιβάλει, όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού βρίσκεται σε βαθειά κρίση. Η κυβέρνηση δεν έχει καμία απολύτως δημοκρατική λαϊκή νομιμοποίηση για να εφαρμόσει το αντιλαϊκό πρόγραμμά της. Γι’ αυτό το λόγο προχωράει σε αυταρχικοποίηση της μορφής διακυβέρνησης, σε μεθόδους συκοφάντησης του κινήματος και του ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα κρεσέντο αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων. Κραυγαλέο δείγμα η πρωτοφανής επίθεση στους πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά στο Σύνταγμα, που συνιστά μνημείο αθλιότητας.

Βασικός παράγοντας προώθησης των πολιτικών που επιβάλλουν οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, είναι η ανάληψη της ευθύνης και του ρόλου που έχει η πολιτική Αριστερά, για τη στήριξη των αγώνων και της δράσης του μαζικού λαϊκού κινήματος, του εργατικού – αγροτικού και του κινήματος των επαγγελματιοβιοτεχνών, καθώς και των νέων κοινωνικών κινημάτων, που αναπτύσσονται γύρω από συγκεκριμένα προβλήματα και διεκδικήσεις (περιβαλλοντικά, απορρίμματα, διόδια, ακρίβεια κλπ).

Το νέο σημαντικό στοιχείο που εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική ζωή του τόπου είναι η άνοδος του μαζικού κινήματος με τη νέα μορφή των πολύ μεγάλων συγκεντρώσεων στις πλατείες των μεγάλων πόλεων, που ακολούθησαν τις μεγάλες απεργίες και συγκεντρώσεις της προηγούμενης περιόδου. Η μαζικότητα, η μεγάλη συμμετοχή νέων, οι πολύ θετικές μορφές δημοκρατίας, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, η ένταση και η επιμονή των συγκεντρωμένων-αγανακτισμένων, δημιούργησαν μεγάλα γεγονότα και αφόρητη πίεση στο σύστημα εξουσίας. Οι πλατείες είναι ο χώρος και ο δεσμός συνάρθρωσης πολλών ετεροτήτων, πολλών επί μέρους κινημάτων που αναζητούν ένα νέο δρόμο κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης, και συγκροτούν μια μεγάλη δύναμη αμφισβήτησης, αντίστασης και ανατροπής. Το κίνημα αυτό μέσα από τις δικές του αμεσοδημοκρατικές λειτουργίες διατύπωσε τους στόχους του, επέλεξε τις μορφές πάλης του και πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα του και να συμβάλει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ανατροπής της κυβερνητικής πολιτικής. Το σύνθημα: ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ - ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, που κέρδισε την πλατεία αποδεικνύει τον ριζοσπαστισμό που μπορεί να αποκτήσει αυτό το κίνημα. Ιδιαίτερο καθήκον όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί η στήριξη και ο συντονισμός δράσης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος από κάτω προς τα πάνω και η δημιουργική συνάντησή του με το «κίνημα των αγανακτισμένων της πλατείας».

Τέλος, για μας, κεντρικά ζητήματα της επόμενης περιόδου, είναι η ενιαία δράση του ΣΥΡΙΖΑ, η συγκρότηση και ανάπτυξη δράσης, όλων των κυττάρων του σε ολόκληρη την Ελλάδα, η ανάληψη πολιτικών πρωτοβουλιών με βάση το συμφωνημένο πολιτικό πλαίσιο, η ανάκτηση πολιτικής και οργανωτικής ετοιμότητας για κάθε μεγάλη μάχη που θα προκύψει.

Στην παρούσα φάση έχει ιδιαίτερη σημασία και αξία να κατακτήσουμε την οργανωτική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, διασφαλίζοντας τη δημοκρατία, τη συμμετοχή των Συνιστωσών, των ανένταχτων, των γυναικών και της νέας γενιάς.

Η Συνδιάσκεψη, συγκροτεί με συναίνεση, την νέα Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή, η οποία είναι το αποφασιστικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ και θα λειτουργεί επίσης με την αρχή της συναίνεσης και θα ορίσει την Εκτελεστική Γραμματεία. Από τα άμεσα ζητήματα είναι η υλοποίηση αποφάσεων που δεν έχουν εφαρμοστεί.

Οι αποφάσεις σε όλη την κλίμακα του ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκεται να λαμβάνονται συναινετικά και με ομοφωνία και όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, με αυξημένη πλειοψηφία τουλάχιστον των 2/3. Για σημαντικά θέματα μπορεί να ζητείται, από την ΠΣΕ, η γνώμη του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επόμενη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη θα πραγματοποιηθεί μέχρι το τέλος του 2011.

Αθήνα 17 -7-2011
Το Προεδρείο της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης

15/7/11

Η ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ

14/07/2011

Ανακοίνωση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ σχετικά με τη δραματική απομείωση των καταθέσεων και το κλίμα πανικού που καλλιεργείται από την κυβέρνηση

  • Η ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΜΑΖΙΚΩΝ ΑΝΑΛΗΨΕΩΝ!
  • ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ!

Λίγες μέρες πριν, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε στη Βουλή το Μεσοπρόθεσμο με τη στήριξη 155 βουλευτών. Η δικαιολογία για την ψήφιση των πιο αντικοινωνικών μέτρων που έχουν ληφθεί ποτέ από ελληνική κυβέρνηση μεταπολιτευτικά, ήταν «η αποφυγή της χρεωκοπίας». Λίγες μέρες μετά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να προετοιμάσει την ελληνική κοινωνία για την χρεωκοπία, χρησιμοποιώντας όλα τα επικοινωνιακά περιτυλίγματα που έχει στο οπλοστάσιο της. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Έπρεπε να ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο που ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία, διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, μειώνει μισθούς και συντάξεις και επιβαρύνει με επιπλέον φόρους τους χαμηλόμισθους, μόνο και μόνο για να καθυστερήσουμε τη χρεωκοπία για λίγες βδομάδες;

Η αποτυχία της πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλέον δεν μπορεί να καλλωπιστεί ούτε να κρυφτεί. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά που έπρεπε να πληρώσουν οι χαμηλόμισθοι, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι στα πλαίσια της μνημονιακής τους πολιτικής, πλέον οι πολίτες αγωνιούν και για τις καταθέσεις τους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τους κόπους ολόκληρης ζωής.

Η κυβερνητική πολιτική οδηγει με μαθηματική ακριβεια στην χρεωκοπία μέσω της εφαρμογής της καταστροφικής συνταγής του μνημονίου, της επιδείνωσης της ύφεσης, της διάλυσης του παραγωγικού ιστού της χώρας, της πλήρους ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και της εκτίναξης της ανεργίας.

Σε αυτήν την καταστροφική και ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική έρχεται να προστεθεί η μαζική εκροή καταθέσεων –σχεδόν 60 δις ευρώ έχουν φύγει από τις ελληνικές τράπεζες από το 2010 μέχρι σήμερα–, η οποία ενισχύεται και επιταχύνεται από την κοντόφθαλμη «χρεωκοπολογία» της κυβέρνησης. Και λέμε κοντόφθαλμη, διότι προκειμένου να περάσουν τα μνημονιακά μέτρα η κυβέρνηση δεν διστάζει να τρομοκρατήσει την ελληνική κοινωνία με κάθε τρόπο, επισείοντας, άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα, ακόμα και το θέμα της ασφάλειας των καταθέσεων.

Απέναντι σε αυτή την ανεύθυνη και καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος είναι η απεμπλοκή από το μνημόνιο εδώ και τώρα, η διαγραφή ενός μεγαλου μέρους του δημόσιου χρέους η δίκαιη αναδιανομή του πλούτου, ώστε να πληρώσουν την κρίση αυτοί που δημιούργησαν το χρέος, ένα αναπτυξιακό σχέδιο βασισμένο σε δημόσιες επενδύσεις και η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα. Τα μέτρα αυτά επιβάλλει η κοινή λογική. Η κοινή λογική εκείνων που επιδιώκουν την αποτροπή της χρεωκοπίας, την ανάπτυξη της χώρας και την προστασία των καταθέσεων.

Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής

επικοινωνία-πληροφορίες | αναζήτηση | RSS | επικαιρότητα | εκδηλώσεις | ταυτότητα | θέσεις | βουλή | ευρωβουλή | βί

14/7/11

Γραμματέας κ. Καραβασίλη, και ....άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε

Η Περιβαλλοντική πολιτική, η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Περιφερειακού Συμβουλίου

η Γραμματέας κ. Καραβασίλη, και

....άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε

Με αφορμή την συνεδρίαση της επιτροπής περιβάλλοντος του Περιφερειακού Συμβουλίου της Στερεάς Ελλάδας με την παρουσία του περιφερειάρχη κ. Περγαντά και της Μαργαρίτα Καραβασίλη με την ιδιότητα της ειδικής γραμματέως ΥΠΕΚΑ , το Γραφείο Τύπου της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ και ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ για τη Στερεά Ελλάδα-Πολίτες ενάντια στο μνημόνιο δήλωσε:

Καταγράφεται στα θετικά του κ. Περιφερειάρχη η πρωτοβουλία να προσκαλέσει στην συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος την κ. Καραβασίλη. Η εισήγησή του όμως , εκ του αποτελέσματος, μόνο ως επικοινωνιακή πρωτοβουλία εκλαμβάνεται.

Η παρέμβαση δε της κ. Καραβασίλη με την ιδιότητα της Ειδικής Γραμματέως μόνο αλγεινή εντύπωση δημιούργησε, αφού ανάλωσε την ομιλία της σε παρουσίαση των «δαφνών» της από την θητεία της στα κινήματα, την δράση της από την ομολογουμένως θετική της θητεία στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και σε μαθήματα νουθεσίας προς την αριστερά, και στα στελέχη που την εκπροσωπούν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος. Τα στερνά όμως δεν τιμούν τα πρώτα !

Η κ. γραμματέας δεν μας είπε τίποτε για αυτό που όφειλε ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης στην Περιβαλλοντική Πολιτική : Για την εκποίηση των φυσικών πόρων και των φιλέτων της Δημόσιας Περιουσίας...την καταστροφή του δασικού περιβάλλοντος, ....την ασυδοσία της Βιομηχανικής ρύπανσης….τις διαρκείς παραβάσεις που εκτρέφει η δημόσια διοίκηση και το πελατειακό κράτος που η ίδια υπηρετεί…

Σε αυτά επέλεξε να μιλήσει με όρους κοινωνικής συνυπευθυνότητας, με όρους ψυχολογίας και κλίματος συναίνεσης, με αειφορικές αερολογίες, με μεταφορά των ευθυνών σε άλλα υπουργεία που καθυστερούν. Δηλαδή για τις τόσες επιβαρύνσεις στο περιβάλλον της Περιφέρειάς μας με τα τόσα αρνητικά αποτελέσματα (Ασωπός, Κορινθιακός, Μεσσάπια, Εξορύξεις στα ορεινά, καταστροφή και μόλυνση των φυσικών πόρων κλπ.) φταίνε άλλοι και όχι η Κυβέρνηση και το ΥΠΕΚΑ. Φταίμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ….Ο Πάγκαλος βρήκε τους μαθητές του!

Μάλλον μπέρδεψε τον ρόλο της, η κ. Καραβασίλη, κυβερνητικός αξιωματούχος ούσα : Δυστυχώς για αυτήν , με την θέλησή της, και παρά το όποιο ακόμη και αριστερό παρελθόν της , έχει αποδεχθεί να εκτελέσει συγκεκριμένες αντιλαϊκές Πολιτικές. Ως πολιτικός λοιπόν διορισμένος αξιωματούχος της διοίκησης μάλλον περιορισμένα δικαιώματα έχει στο να παραδίδει μαθήματα σε αιρετούς αυτοδιοικητικούς πολιτικά στελέχη και μάλιστα εάν οι κρίσεις αυτών, αφορούν το πολιτικό περιεχόμενο των καθηκόντων της.

http://rizospastikisynergasia.blogspot.com/2011/07/blog-post_7794.html#more

Επίσης την ομιλία του Ν.Στουπή στην επιτροπή περιβάλλοντος μπορείτε να την δείτε στο
http://rizospastikisynergasia.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.html

Η γαλανόλευκη κυματίζει στην κατεχόμενη Ελλάδα

Η γαλανόλευκη κυματίζει στην κατεχόμενη Ελλάδα


Του Άρη Χατζηστεφάνου

Βάλτε τους διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους - αυτούς που λαδώνονται - να σταματήσουν τον Στόλο της Ελευθερίας. Αυτή ήταν, σε αδρές γραμμές, η «συμβουλή» που έδωσε στον πρωθυπουργό ένα από τα μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα της χώρας, αναπαράγοντας ουσιαστικά τις εντολές που έστελνε το Τελ Αβίβ μέσα από διπλωματικά και δημοσιογραφικά κανάλια.
Και ο πρωθυπουργός υπάκουσε. Ο κρατικός μηχανισμός, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, κινήθηκε με αξιοθαύμαστη αποτελεσματικότητα. Οι ίδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, που επιτρέπουν σε μονοπύθμενα να τριγυρνούν σαν ωρολογιακές βόμβες για το περιβάλλον, εντόπισαν τεχνικές ελλείψεις στα σκάφη της ανθρωπιστικής αποστολής. Ο ίδιος υπουργός, που κάποτε λέρωνε το βιογραφικό του με την τραγωδία του Σάμινα, σήμερα ενοχλείται γιατί τα σωσίβια στα ελληνικά σκάφη δεν αναγράφουν σωστά το όνομα του πλοίου.

Παράλληλα, σύμφωνα με τους διοργανωτές του Στόλου της Ελευθερίας, όλες οι ενδείξεις συνηγορούν ότι ειδικές δυνάμεις του Ισραηλινού στρατού έχουν αναπτυχθεί στην ελληνική επικράτεια και πραγματοποιούν επιχειρήσεις δολιοφθοράς θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τη ζωή αθώων πολιτών αλλά και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Η κυβέρνηση, η ΕΥΠ, η αντιτρομοκρατική υπηρεσία και το ΓΕΕΘΑ σφυρίζουν αδιάφορα τη στιγμή που σαμποτέρ επιτίθενται σε ελληνικά πλοία. Ακόμη και η χούντα του Παπαδόπουλου θα είχε αρνηθεί έναν τέτοιο εξευτελισμό (σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες θεωρίες, ήταν ακριβώς η άρνηση των συνταγματαρχών να συνδράμουν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ που επιτάχυνε την ανατροπή τους). Μόνο στα χρόνια του στρατηγού Τσολάκογλου οι κυβερνώντες επέτρεψαν τη δράση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στη χώρα. Ακόμη και αυτοί όμως διαχειρίστηκαν (προδοτικά) μια υπάρχουσα κατάσταση - δεν δημιούργησαν οι ίδιοι τις συνθήκες.

Στο ίδιο μήκος κύματος απάθειας κινήθηκαν και οι αστέρες της δημοσιογραφίας, που σε άλλες περιπτώσεις υστεριάζουν σαν αδιακόρευτες γεροντοκόρες για τις επιπτώσεις που θα έχει στον τουρισμό μια απεργία των λιμενεργατών. Η ενδεχόμενη δράση ξένων σαμποτέρ και ο τερματισμός της ελληνικής ελευθεροπλοϊας με εντολές το Τελ Αβίβ είναι ανεκτά. Το να απεργούν οι Έλληνες λιμενεργάτες είναι ανεπίτρεπτο.
Γενικότερα η υποβάθμιση μια υπόθεσης, όπως ο Στόλος της Ελευθερίας, που απασχολεί εδώ και ημέρες τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη δημοσιογραφική «αστοχία». Είναι ένα μιντιακό πραξικόπημα. Τα ίδια μέσα ενημέρωσης που δακρυρροούν κάθε φορά που το CNN δείχνει εικόνες από αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα, τώρα αποκρύπτουν την έκταση που έχει λάβει το θέμα στο εξωτερικό. Δεν πρόκειται φυσικά για μια γενική παρατήρηση περί της αποτελεσματικότητας και των προθέσεων των ελληνικών ΜΜΕ. Η εναντίον τους κατηγορία μπορεί πλέον να διατυπωθεί με σαφήνεια: Συγκεκριμένοι αρχισυντάκτες και διευθυντές τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που εκπέμπουν σε δημόσιες συχνότητες, αποκρύπτουν πληροφορίες που αφορούν την εθνική ασφάλεια και την ασφάλεια Ελλήνων πολιτών. Αν η ενδεχόμενη δράση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων δεν αποτελεί γι΄ αυτούς είδηση, αποτελεί για εμάς, και θα πρέπει να διεκδικήσουμε να εγκαταλείψουν τις συχνότητες που τους έχουν παραχωρηθεί για να εκτελούν το λειτούργημα της ενημέρωσης των πολιτών.

Ας σταματήσουμε όμως να μεμψιμοιρούμε και ας δούμε την θετική πλευρά των πραγμάτων. Ο κρατικός μηχανισμός λειτουργεί. Η εντολή που έδωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός, να απαγορευθεί ο απόπλους μια ανθρωπιστικής αποστολής, εκτελέστηκε με πρωτοφανή αποτελεσματικότητα για τα μέχρι σήμερα δεδομένα του κυβερνητικού έργου - ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για το μοναδικό πρωθυπουργό στον πλανήτη ο οποίος δεν κατάφερε να επιβάλλει ούτε την απαγόρευση καπνίσματος.
Το πρόβλημα όμως με τον συγκεκριμένο «ηγέτη» και τη συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι ότι λειτουργεί με σχετική επάρκεια μόνο όταν λαμβάνει σαφείς εντολές από πολιτικές και οικονομικές ελίτ στην Ελλάδα και το εξωτερικό: Οι ξένες τράπεζες ζήτησαν χρόνο για να πετάξουν το ελληνικό ομολογιακό χρέος στην ΕΚΤ και ο πρωθυπουργός τους τον έδωσε. Το ΔΝΤ ζήτησε να τεθεί σε εφαρμογή το μεγαλύτερο πρόγραμμα ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας στην ελληνική ιστορία και το Μαξίμου υπάκουσε. Οι Έλληνες επιχειρηματίες απαίτησαν επιστροφή στις εργασιακές συνθήκες του 19ου αιώνα και το ΠΑΣΟΚ γύρισε το χρόνο έναν αιώνα πίσω.

Ήταν από την πρώτη στιγμή προφανές ότι η απόλυτη υποταγή και ο δοσιλογισμός της κυβέρνησης και των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, που παραμένουν σε αυτό, δεν θα περιοριζόταν στην εκχώρηση της οικονομικής πολιτικής. Η κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα δεν είναι πλέον μόνο οικονομική... είναι βαθιά πολιτική. Απειλεί την εθνική κυριαρχία και τη δημοκρατία. Όταν οι σύμμαχοί μας στις Βρυξέλλες άρχισαν να στέλνουν τοποτηρητές για να ελέγχουν τα σημαντικότερα υπουργεία της χώρας γιατί να μην έχουν και οι στρατηγικοί μας σύμμαχοι το δικαίωμα να στέλνουν ειδικές ομάδες υποβρυχίων καταστροφών;

Η δικαιολογία ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση μπορεί να αποκαλείται εσαεί δημοκρατική, επειδή ήρθε στην εξουσία με εκλογές, είναι τόσο σαθρή που αποφεύγουν να την επικαλούνται ακόμη και οι «ενσωματωμένοι» δημοσιογράφοι του Μαξίμου. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι και ο Χίτλερ με εκλογές ήρθε στην εξουσία. (Προφανώς το παράδειγμα δίνεται μόνο χάριν της λογικής του επιχειρήματος - δεν πιστεύω ότι ο Γ.Παπανδρέου μπορεί να συγκριθεί με τον Χίτλερ, μεταξύ άλλων γιατί δεν πληροί τις προϋποθέσεις γι΄ αυτό που ο Μαξ Βέμπερ αποκαλούσε "χαρισματική ηγεσία").
Σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Γνωρίζουν φυσικά ότι το τέλος τους πλησιάζει. Δέχονται συνεχείς ταπεινώσεις ακόμη και από το Ισραήλ (το οποίο σε κάθε ευκαιρία εξευτελίζει προσωπικά τον πρωθυπουργό αφήνοντας να διαρρεύσει ότι οι εντολές για τον αποκλεισμό του στόλου δόθηκαν από το Τελ Αβίβ). Παρόλα αυτά η κυβέρνηση δείχνει ότι είναι διατεθειμένη να συνεχίσει το έργο της προωθώντας ακόμη πιο καταστροφικές αποφάσεις.

Το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο σαν εντολοδόχος οικονομικών και πολιτικών κέντρων στην Ουάσινγκτον τις Βρυξέλλες, το Τελ Αβίβ αλλά και την Αθήνα, δεν τον καθιστά λιγότερο επικίνδυνο. Από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου αρκετά πολιτικά συστήματα σε όλο τον κόσμο επέλεγαν τους λιγότερο ικανούς πολιτικούς για να διαχειριστούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ο μέθυσος Γιέλτσιν έγινε συνώνυμο του ολοκληρωτικού ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στην πρώην ΕΣΣΔ. Ο διανοητικά ανεπαρκής Τζορτζ Μπους κλήθηκε να κυβερνήσει όταν οι νεοσυντηρητικοί οργάνωναν την παγκόσμια σταυροφορία για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών του πλανήτη. Έτσι και ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκε στην εξουσία όταν το σύστημα απαιτούσε έναν άβουλο πολιτικό ο οποίος θα λάμβανε το χρίσμα του κόμματός του «κληρονομικώ δικαίω», για να προωθήσει τη μεγαλύτερη επίθεση εναντίον των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Το να παρουσιάζεις βέβαια περιορισμένες ικανότητες σε στιγμές κρίσης δεν αποτελεί δικαιολογία. Ο Βίκτωρ Ουγκό έλεγε ότι είναι καλύτερα να έχεις μια έξυπνη κόλαση παρά έναν ηλίθιο παράδεισο. Αυτό όμως που κανένας λαός και κανένας πολιτισμός δεν ανέχτηκε είναι μια ηλίθια κόλαση.