ΑΧ, ΒΡΕ ΠΥΡΡΟ!

ΑΧ, ΒΡΕ ΠΥΡΡΟ!


Του Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Αχ, βρε Πύρρο. Τι κακία και τι πολιτική αντιπαλότητα να βγάλει κανείς με σένα –δε γίνεται. Αλλά είναι σκέτη θλίψη να βλέπουμε τον Βενιζέλο, που έχει υπεξαιρέσει –παρέα με άλλους- τη ζωή μας, να υπεξαιρεί τώρα και το χαμόγελό σου. Να κάνει αστειάκια με τη δύναμή σου, τρυπώνοντάς την σαν το διαρρήκτη στη μηχανή των μνημονίων του. Και να βαυκαλίζεται δίπλα σου με την αυταπάτη ότι κάτι από τη δική σου λάμψη θα κερδίσει το συφοριασμένο και αμετανόητο ΠΑΣΟΚ του.

Εμ δεν θα πάρει τίποτε από σένα Πύρρο μας. Εσύ θα χάσεις αλλά αυτοί δεν θα κερδίσουν. Δεν θα κέρδιζαν ακόμα κι αν ανάσταιναν τον Σπύρο Λούη και τον έβαζαν να φωτογραφηθεί μαζί τους. Εσύ όμως, βρε Πύρρο, σύμβολο της Ελλάδας που επιμένει, της φτώχειας που δίνει τη μάχη της με επιμονή και κουράγιο, των παιδιών που ψάχνουν ένα δρόμο προς το φως, πώς διάολο άφησες να σε βάλουν στο τσεπάκι τους; Μαζί με τα σκονάκια για τα νέα μέτρα που ετοιμάζουν και με ακάλυπτες επιταγές υποσχέσεων;

Πώς το δέχεσαι να είσαι επικεφαλής των επελάσεων εναντίον εκείνων που αγάπησαν τη φτώχεια, το θάρρος, τη δύναμη και το χαμόγελό σου; Πώς θα σηκώσεις το χέρι σου αύριο εναντίον τους, σηκώνοντάς το για νέα μέτρα καταστροφής τους στη Βουλή; Πώς δέχτηκες να γίνεις συνεργάτης του Λοβέρδου, σύντροφος του Σαχινίδη, συνεργός του Βενιζέλου; Ποια παραμύθια με τον κακό δράκο και την καλή Ελλάδα της υποταγής και της προθυμίας θα σε βάλουν τώρα να μας πεις; Σε ποια υπόγεια θα επεξεργαστούν το χαμόγελό σου για να το μετατρέψουν σε επιδόρπιο της τρόικας;

Αχ, βρε Πύρρο. Τόση δύναμη, τόσο κουράγιο, τόση αγάπη πώς τα έβαλες στην υπηρεσία τους; Εσύ που σήκωσες στους ώμους σου την Ελλάδα, πώς θα σηκώσεις τώρα τις αμαρτίες του ΠΑΣΟΚ και των παρατρεχάμενων, των κομισάριων και των αξιωματούχων; Τι δουλειά έχει το δικό σου χαμόγελο με τα χαμόγελα των Γραμματέων και των Φαρισαίων, εκείνων που κάθε λέξη τους μυρίζει ψέμα και κάθε ψέμα τους μυρίζει νέα δεινά για το λαό που σε σήκωσε στους δικούς του ώμους; Κρίμα βρε Πύρρο, γιατί εμείς χάσαμε εσένα, αλλά κι εσύ εμάς...

*Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ, 25.04.2012

"ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ Των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου

"ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ
Των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου
Γιώργου Κασιμάτη, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών
Ανδρέα Δημητρόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θράκης
Ηλία Νικολόπουλου , Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου
Κώστα Χρυσόγονου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίο καλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία, παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:

1. Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009 κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο. Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.
2. Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).
3. Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης. Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).
4. Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.
5. Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.
6. Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον:
(α) Με την επανάληψη -όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010- της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας, (β) με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών, (γ) με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και (δ) με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών. Συνεπώς, το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).
7. Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου.
Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα."

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ζητά ουσιαστικά την εκπαραθύρωση των δύο οικονομικών εισαγγελέων

ΠΡΑΞΙΚΟΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Μ.ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΓΙΑ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ!

απο www.iskra.gr

ΕΚΘΕΤΗ ΣΥΣΣΩΜΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ !

ΚΟΥΡΕΛΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ!

Με μια πρωτοφανή, απαράδεκτη και πραξικοπηματική παρέμβαση του σήμερα ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ζητά ουσιαστικά την εκπαραθύρωση των δύο οικονομικών εισαγγελέων και την αντικατάστασή τους από άλλους (πιο ''φιλικούς'' προς το σύστημα ...).

Η ωμή αυτή παρεμβαση προφανως δεν εκθετει μόνο τον ίδιο τον Μ. Παπαϊωάννου αλλά σύσσωμη την κυβερνηση και τρία κόμματα που την συναπαρτίζουν.

ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ καθίστανται συνυπεύθυνα για αυτή την αντισυνταγματική παρέμβαση η οποία κουρελιάζει κάθε έννοια ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης στη χώρα.

Αναλυτικά οι εξελίξεις:

Με πεντασέλιδο ερώτημά του προς το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου (βλ. ολόκληρη την επιστολή παρακάτω) ο υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, ζητάει την αντικατάσταση των δυο οικονομικών εισαγγελέων, κ.κ. Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρου Μουζακίτη. Ο υπουργός αναλύει τα πρόσφατα γεγονότα και αποδίδει αυτή την ενέργειά του στο γεγονός ότι η αντιμετώπιση της διαφθοράς στη δημόσια ζωή «δεν πρέπει να αποδυναμώνεται από γκρίζες και νεφελώδεις, αλλά και ατεκμηρίωτες κσαταγγελίες για πρόσωπα και συμφέροντα, που δήθεν παρεμποδίζουν τις προσπάθειες αναζήτησης της αλήθειας...». Επικαλείται επίσης τις παραιτήσεις των δύο, ενώ καλεί το Συμβούλιο να αποφασίσει αν πρέπει να αντικατασταθούν και σε αυτή την περίπτωση να οριστούν δυο νέοι αντεισαγγελείς εφετών για τις θέσεις αυτές.

Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου και πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου Ρένα Ασημακοπούλου μέσα στις επόμενες ημέρες θα ορίσει εισηγητή επί του ερωτήματος του κ. Παπαϊωάννου για την αντικατάσταση των κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη, καθώς και την ημέρα που θα συνεδριάσει το Συμβούλιο για να λάβει σχετική απόφαση.

Ο κ. Μουζακίτης σε δήλωσή του αναφέρει ότι «ήταν μέσα στο πλαίσιο των καθηκόντων και των δικαιωμάτων του υπουργού Δικαιοσύνης να αποστείλει το ερώτημα αντικατάστασής μας». Και προσέθεσε: «Εναπόκειται πλέον στην κρίση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου. Εγώ θέλω να συνεχίσω να υπηρετώ τη δικαιοσύνη ως οικονομικός εισαγγελέας. Αλλά, όπου αλλού κι αν με τοποθετήσει η υπηρεσία μου, θα συνεχίσω να ασκώ τα καθήκοντά μου».

Να σημειωθεί ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο έχει τη δυνατότητα να μην αποδεχθεί το αίτημα αντικατάστασης (παραίτησης) των κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Αντιδράσεις στην Ολομέλεια της Βουλής πυροδότησε η διαβίβαση από τον υπουργό Δικαιοσύνης Μιλτιάδη Παπαϊωάννου στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου ερωτήματος, για την αντικατάσταση ή όχι των οικονομικών εισαγγελέων Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρου Μουζακίτη.

Για «ωμή παρέμβαση στη Δικαιοσύνη» έκανε λόγο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο οποίος μίλησε για «πράξη κομματικής μικρότητας και αντεκδίκησης».

«Όσο ανακατευόμαστε στα εσωτερικά της Δικαιοσύνης τόσο και η Δικαιοσύνη θα ανακατεύεται στην πολιτική. Είμαστε κατηγορηματικοί στο θέμα της διάκρισης των εξουσιών», είπε εκ μέρους του ΛΑΟΣ ο Αλ. Χρυσανθακόπουλος.

«Πρωτοφανή» και «πραξικοπηματική» χαρακτήρισε την παρέμβαση του κ. Παπαϊωάννου ο Π. Λαφαζάνης για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ζήτησε παράλληλα να αποσυρθεί ως «πραξικοπηματικό» «το αίτημα που κουρελιάζει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».

Από την πλευρά του ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Πρωτόπαπας αντέτεινε πως είναι σαφείς και τεκμηριωμένοι οι λόγοι που επικαλείται ο υπουργός Δικαιοσύνης και πρόσθεσε ότι «είδαμε πράγματα που τον δικαιώνουν απόλυτα».

Ο πρόεδρος της Βουλής, Φ. Πετσάλνικος δήλωσε ότι «πρέπει να έρθει στη Βουλή ο φάκελος» της δικογραφίας των οικονομικών εισαγγελέων για το έλλειμμα του 2009, ενώ το ίδιο υποστήριξε και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης σε σύντομη παρέμβασή του.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ:

Προς Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο

«Παρακαλούμε όπως αποφασίσετε για την αντικατάσταση ή μη του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Γρηγόριου Πεπόνη του Ζήκου και του αναπληρωτή του Αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Σπυρίδωνα Μουζακίτη του Θεοδώρου για τους εξής λόγους:

1. Οι ανωτέρω Αντεισαγγελείς Εφετών, με το από 28-12-11 έγγραφο τους, ζήτησαν την αντικατάστασή τους από τις προαναφερθείσες θέσεις που είχαν τοποθετηθεί μετά από την υπ' αριθμ. 63/2011 απόφαση σας και την έκδοση του από 31-5-2011 Π. Δ/τος (Γ' 388). Σημειωτέον ότι οι ίδιοι χαρακτήρισαν το έγγραφο αυτό ως παραίτηση και προβάλλουν ως λόγους τα εξής:
«Με το σχέδιο νόμου που πρόκειται να κατατεθεί και μας κοινοποιήθηκε, όλως προφασιστικά και με δήθεν επιχειρήματα ως αιτιολογία, επιχειρείται η αντικατάστασή μας και η απαλλαγή από την παρουσία μας...»,
«... δεν δεχόμαστε να είμαστε Εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ' υπαγόρευση, πολλώ μάλλον δε δεν δεχόμαστε να αποτελέσωμε ένα άλλοθι και μία θεσμική κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα πολυποίκιλλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του Οικονομικού Εγκλήματος...».

2. Είναι σαφές ότι με το έγγραφο τους αυτό:

α) Αμφισβητούν την από το Σύνταγμα κατοχυρωμένη αρμοδιότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας της εκτελεστικής εξουσίας,
β) Αμφισβητούν την παροχή δυνατότητας άσκησης των καθηκόντων του Οικονομικού Εισαγγελέα από Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και θεωρούν την σχετική θεσμική πρόταση ως προσβολή στο πρόσωπό τους και ως «επιχείρηση απαλλαγής από την παρουσία τους».
Με την από 29-12-11 εντολή του ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννης Τέντες ζήτησε από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή να ερευνήσει επειγόντως τους λόγους για τους οποίους οι δύο συγκεκριμένοι Αντεισαγγελείς Εφετών δήλωσαν ότι «παραιτούνται» και κυρίως να διευκρινίσουν οι ίδιοι τι εννοούν λέγοντας ότι «δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ΄ υπαγόρευση».

3. Ακολούθησε θύελλα δημοσιευμάτων με καταιγισμό υποθέσεων και ονομάτων που δήθεν παρεμπόδιζαν το έργο τους. Τους ζητήθηκε από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή να δώσουν τις αναγκαίες διευκρινήσεις και στοιχεία.

Στο σχετικό υπόμνημά τους δεν έδωσαν στοιχεία και περιορίστηκαν ουσιαστικώς στη φράση «δεν θα χαθούμε σε δυσώδεις ατραπούς ονοματολογίας, αναλισκόμενοι σε ενασχόληση με το αυτονόητο και πασίδηλο, δυστυχώς, της νεοελληνικής πραγματικότητος».

4. Μετά από αυτό ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου έθεσε την υπόθεση στο αρχείο με την 5479Α/30-12-11 αναφορά του προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κρίνοντας τη συγκεκριμένη ενέργεια τους «παρορμητική» και ότι «δεν προέκυψε ότι επιχειρήθηκε παρέμβαση στο έργο τους από οποιονδήποτε».

5. Με νεώτερες δηλώσεις τους οι δύο εισαγγελικοί λειτουργοί εξέφρασαν δημόσια την αμφισβήτησή τους για την πράξη του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή να θέσει την υπόθεση στο αρχείο. Μεταβάπτισαν το αρχικό τους υπόμνημα που φέρει τις υπογραφές τους, σε πρόχειρο σημείωμα και ζήτησαν να ανακληθεί η σχετική πράξη αρχειοθέτησης. Υποσχέθηκαν, δημόσια, με δηλώσεις και συνεντεύξεις τους, ότι στο νέο τους υπόμνημα θα αναφέρουν ονόματα και θα προσκομίσουν στοιχεία, «για τα πολυποίκιλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους» που τους εμποδίζουν στο έργο τους.

6. Ακολούθως, ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Φώτης Μακρής ζήτησε συμπληρωματικές επεξηγήσεις και εξέτασε ως μάρτυρες πέντε δικαστικούς λειτουργούς για την πληρέστερη έρευνα της υπόθεσης.

Είναι χαρακτηριστικό:

α) ότι ούτε ένας δικαστικός λειτουργός δεν επιβεβαίωσε τους βαρύτατους υπαινιγμούς των δύο Αντεισαγγελέων ως προς δήθεν παρεμβάσεις στο έργο τους.

β) Αλλά, ούτε και οι ίδιοι ανέφεραν ή προσκόμισαν αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να συνιστούν ουσιαστική παρέμβαση στο έργο τους.

7. Με την από 19-2-12 πορισματική αναφορά του ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Φώτης Μακρής, κατέληξε ότι η αρχική δήλωση τους για «παραίτηση» και αντικατάσταση «αποτελεί αυθόρμητη εκδήλωση για τη μελετώμενη νομοθετική κατάργησή τους», όπως φυσικά οι ίδιοι ισχυρίζονται.
Στο σκεπτικό της ίδιας αναφοράς αναγνωρίζεται ότι είναι καθ' όλα νόμιμες:

α) Συστάσεις για την κατά απόλυτη προτεραιότητα περάτωσης υποθέσεων εξαιρετικής σημασίας, που έγιναν από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον Επόπτη των Οικονομικών Αντεισαγγελέων κ. Ν. Παντελή καθώς και από εμένα με την ιδιότητα του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια συνάντησης μας που έγινε με δική τους αποκλειστικά πρωτοβουλία στις 19 Ιουλίου 2011.

β) Συμβουλές των ιεραρχικώς προϊσταμένων τους σε ότι αφορά τον τρόπο διεξαγωγής του έργου τους.

Κυρία Πρόεδρε, Κύριοι Δικαστές,

Η αντιμετώπιση της διαφθοράς στη δημόσια ζωή και στην οικονομία αποτελεί, πλέον, εθνική προτεραιότητα. Η καταπολέμηση της συνιστά αδιαπραγμάτευτο στόχο, για όλες τις συνταγματικά κατοχυρωμένες λειτουργίες και θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατικής Πολιτείας. Θεωρώ κρίσιμο σταθμό την απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης για τη δημιουργία του νέου θεσμού του οικονομικού εισαγγελέα. Η εθνική αυτή προσπάθεια δεν μπορεί να αποδυναμώνεται από «γκρίζες», νεφελώδεις και ατεκμηρίωτες καταγγελίες για πρόσωπα και συμφέροντα που δήθεν παρεμποδίζουν τις προσπάθειες αναζήτησης της αλήθειας. Στο βαθμό που υπάρχουν, το χρέος αναζήτησης και καταλογισμού των ευθυνών ανήκει αποκλειστικά στην ίδια τη Δικαιοσύνη.

Θέτω υπόψη σας όλα τα παραπάνω, μαζί με τα έγγραφα που έχω στη διάθεση μου, και παρακαλώ να τεθούν υπόψη των μελών του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης και σε περίπτωση που αποφασίσετε θετικά, να ορίσετε δύο νέους Αντεισαγγελείς Εφετών με αρμοδιότητα την έρευνα του Οικονομικού Εγκλήματος, οι οποίοι θα μπορούν να διεκπεραιώσουν το σημαντικό και πολύτιμο αυτό έργο τους με τη νηφαλιότητα, την ανεξαρτησία, την υπευθυνότητα και φυσικά την αξιοπιστία που απαιτούνται ως προϋποθέσεις για την αποτελεσματική άσκηση των σχετικών καθηκόντων τους".

Ο Υπουργός
Μιλτιάδης Παπαϊωάννου

Για να βάζουμε κάποια ...πράγματα στην θέση τους

Στον Φώτη Κoυβέλη...

Σε πρώτο πρόσωπο

ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΠΑΠΠΑ

Διάβασα τη συνέντευξή σου στην «Καθημερινή» της Κυριακής 27/3/11. Την ξαναδιάβασα για να

βεβαιωθώ ότι δεν την παρεξήγησα.

Νομίζω, επίσης, ότι η δημοσιογράφος που ανέδειξε την ουσία των απόψεών σου δεν σε αδίκησε.

«Η αριστερά δεν οργάνωσε τη δική της εναλλακτική πρόταση».

«Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είχε ένα ευρύτερο πρόγραμμα στο οποίο να εντάσσει τους αγώνες και η αριστερά δεν τόλμησε να αμφισβητήσει τα προνόμια».

«Ο ΣΥΝ περιέπεσε σε κατάσταση αριστερισμού, άφησε να στρεβλωθούν τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης, ανανεωτικής, αριστερής, ευρωπαϊκής δύναμης».

Δεν υπήρξε τίποτε άλλο σημαντικό για να το συνοψίσει η δημοσιογράφος.

Σε μια περίοδο κρίσης, η οποία υπερβαίνει τα εθνικά όρια, δεν υπήρξε κανένα άλλο σημείο αιχμής.

Όταν όμως αυτό το σύστημα σκέψης διατυπώνεται από τον επικεφαλής ενός νεοεμφανιζόμενου κόμματος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό και μάλιστα εγκαλεί το σύνολο της «άλλης αριστεράς» και ιδιαίτερα τον ΣΥΝ, το πράγμα σοβαρεύει.

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, τα προνόμια των εργαζομένων είναι βασική αιτία της κρίσης και η αριστερά ευθύνεται που δε συγκρούστηκε με αυτά, αλλά και το συνδικαλιστικό κίνημα που δεν είχε ευρύτερο πρόγραμμα.

Αλήθεια, δεν άκουσες τίποτα, για την τεράστια αναδιανομή σε βάρος της εργασίας που επέβαλε ο δικομματισμός;

Για αναπτυξιακούς νόμους και κοινοτικά προγράμματα που προορίζονταν για τη ανάπτυξη και κατέληξαν στις τράπεζες της Ελβετίας;

Δεν έμαθες ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι εργάζονται σκληρότερα από όλους τους συναδέλφους τους στην Ευρώπη;

Δεν άκουσες τίποτα για τις μίζες των προμηθειών, για την καταλήστευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και για τον ουσιαστικό εξαναγκασμό τους να αγοράσουν δομημένα ομόλογα;

Για το τεράστιο κόστος της Ολυμπιάδας και για τα Ολυμπιακά Ακίνητα που παραμένουν αναξιοποίητα;

Για τους υπέρογκους εξοπλισμούς, τα προβληματικά υποβρύχια και για το ανενεργό C4I, ή για το τεράστιο κόστος της συμμετοχής στις πολεμικές

επιχειρήσεις των συμμάχων μας;

Για την κερδοφορία των τραπεζών και τον στραγγαλισμό εκ μέρους τους της ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης, παρά το γεγονός ότι έχουν ενισχυθεί

από το κράτος με ποσά ίσα περίπου με το δάνειο που η χώρα πήρε από την τρόικα;

Για τα σκάνδαλα του Βατοπεδίου, της Siemens και του Χρηματιστηρίου;

Τίποτα για την ευρωπαϊκή κρίση, για τον φιλελεύθερο μονεταρισμό του Συμφώνου Σταθερότητας που παραβιάστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία των κρα-

τών με πρώτη τη Γερμανία;

Δεν αντιλήφθηκες ότι η στρατηγική της Λισσαβώνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση κατέληξε σε ύφεση και έκρηξη ανεργίας;

Ούτε για τη συμπίεση του κοινοτικού προϋπολογισμού;

Ούτε για τα μεγάλα δημοκρατικά ελλείμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Για όλα αυτά ούτε μια λέξη;

Μόνο εγκαλείς τα ελληνικά συνδικάτα γιατί δεν είχαν ολοκληρωμένο πρό-

γραμμα;

Από πότε, αλήθεια, τα συνδικάτα είναι αρμόδια να σχεδιάζουν πολιτικά προγράμματα διεξόδου από την κρίση υποκαθιστώντας τις πολιτικές δυνάμεις;

Κύριος σκοπός τους είναι να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργαζομένων από την εργοδοτική αυθαιρεσία και την καταπίεση. Στους χώρους δουλει-

άς παραβιάζεται το εργατικό δίκαιο. Κάθε προσπάθεια για λειτουργία συνδικάτου στον ιδιωτικό τομέα τιμωρείται με απόλυση.

Αλλά και στον δημόσιο τομέα μόνο προνόμια διαπιστώνεις με τα οποία μας κατηγορείς ότι δεν συγκρουστήκαμε.

Δεν έχεις ακούσει τίποτε για τα golden boys των τραπεζών, για την τεχνοδομή του Δημοσίου τομέα που χρυσοπληρώνεται και λειτουργεί πάνω από το πολιτικό σύστημα; Που κυρίως μετακυλίει την παραγόμενη υπεραξία στους ιδιώτες με συμβάσεις και τιμολογιακές πολιτικές.

Για τη διαπλοκή των ΜΜΕ με προμήθειες και έργα τίποτα;

Η συμπεριφορά των εργοδοτικών οργανώσεων, της Ένωσης Τραπεζών και του ΣΕΒ, και η κυβερνητική τακτική να κηρύσσεται κάθε απεργία παράνομη και

καταχρηστική, δείχνει ότι αμφισβητείται ακόμα το δικαίωμα του «συνδικαλίζεσται».

Εγκαλείς όμως και την αριστερά ότι δεν έχει σχέδιο.

Για τον ΣΥΝ νομιμοποιούμαι να απολογηθώ. Όμως θα σε εγκαλέσω με τη σειρά μου, να μελετήσεις το πέραν των 400 σελίδων πρόγραμμα που κατατέθηκε

στην ελληνική κοινωνία και στην ελληνική Βουλή, όταν ήσουν ακόμα βουλευτής του ΣΥΝ.

Ποιο άλλο κόμμα έχει εκπονήσει τόσο ολοκληρωμένο πρόγραμμα; Κανένα.

Αλήθεια, στη βάση αυτού του προγράμματος θεωρείς «ότι ο ΣΥΝ περιέπεσε σε κατάσταση αριστερισμού»;

Επειδή οι ηγέτες πρέπει να έχουν ιστορική μνήμη θα πρέπει να σημειώσεις πως αν τον ΣΥΝ χαρακτηρίζεις αριστερίστικο, η προδικτατορική ΕΔΑ και οι Λαμπράκηδες που στήριξαν τις ηρωικές συγκρούσεις της εργατικής τάξης και των οικοδόμων με την αστυνομία της εποχής, θα έπρεπε να ήταν εκτός δημοκρατικού πλαισίου. Άλλωστε θα θυμάσαι ότι το καθεστώς τότε ήθελε να διαλύσει τους Λαμπράκηδες ισχυριζόμενο ότι λειτουργεί εκτός δημοκρατικού πλαισίου.

Μήπως διαπιστώνεις ομοιότητες με τη σημερινή κυβερνητική επιχείρηση, «την Παγκαλιάδα», εναντίον του ΣΥΝ;

Θεωρώ τέλος εντελώς αλόγιστο τον ισχυρισμό σου ότι ο ΣΥΝ στρέβλωσε την ευρωπαϊκή του πολιτική.

Η μνήμη σου ή είναι πολύ ασθενής, ή η πολιτική σου ενόραση σε εγκατέλειψε. Η ενωτική, ευρωπαϊκή πολιτική του ΣΥΝ έχει αναγνωριστεί από δεκάδες κόμματα της αριστεράς στην Ευρώπη.

Ο ΣΥΝ πρωτοστάτησε στη δημιουργία του κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά. Κατόρθωσε αυτό που δεν επιχείρησαν ως όφειλαν ηγεσίες της Αριστεράς, του

ΚΚΕ Εσωτερικού, του ΚΚΕ, της ΕΑΡ.

Σήμερα συντεταγμένη η Ευρωπαϊκή Αριστερά, συγκροτεί την εναλλακτική στρατηγική για ολόκληρη την Ευρώπη.

Σε τέσσερα συνέδρια και σε ένα εκλογικό συνέδριο έχει θέσει τις βάσεις για την κοινή ευρωπαϊκή πορεία στο πλευρό του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος,

όλων των κινημάτων και του ΕΚΦ.

Αλήθεια, σε ποιο ευρωπαϊκό κόμμα θα ενταχθεί η ΔΗΜΑΡ;

Στο ΚΕΑ; Αν χτυπήσει την πόρτα του θα πρέπει να γνωρίζει ότι θα την ανοίξει ο ΣΥΝ.

Φυσικά υπάρχει μεγαλοψυχία και καθένας είναι ευπρόσδεκτος αν συμφωνεί «λόγω και έργω» με το καταστατικό, την εκλογική διακήρυξη και το πολιτικό πλαίσιο που ορίζεται από τα συνεδριακά ντοκουμέντα..

Όμως να ξέρεις ότι το ΚΕΑ ιδρύθηκε για να ενώνει την αριστερά και όχι για να τη διασπά. Ότι αντιπρόεδρος του ΚΕΑ είναι ο πρόεδρος του ΣΥΝ και για την

ιστορία θα σου θυμίσω τη δήλωσή του συντρόφου Pedro Marset, εκπρόσωπου του Κ।Κ. Ισπανίας στο ΚΕΑ. Αν δεν υπήρχε ο ΣΥΝ, δεν θα είχαμε ΚΕΑ

Απο την ΑΥΓΗ ३० Μάρτη 2011

Διόδια Τι κάνει η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ;

Απο την ΑΥΓΗ

Τι κάνει η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ;

Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/10/2009
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Η επιβολή υψηλών διοδίων σε όλους τους κόμβους της Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας δημιουργεί σοβαρά κοινωνικά, αναπτυξιακά, περιβαλλοντικά και κυκλοφοριακά προβλήματα στις περιοχές βόρειας Αττικής, Βοιωτίας και Φθιώτιδας. Η αγανάκτηση των κατοίκων και εργαζόμενων από Αγ. Στέφανο, Κρυονέρι, Αφίδνες, Μαλακάσα, Αυλώνα, Καπανδρίτι, Ωρωπό, Οινόφυτα, Θήβα, Τραγάνα, Αταλάντη ως Λαμία είναι δικαιολογημένες. Δεν πρόκειται για παραδοσιακές πρακτικές μερικής απόσβεσης της κατασκευής εθνικών οδών με χαμηλό ύψους διοδίων, αλλά για μια γενικευμένη ιδιωτικοποίηση και κερδοσκοπική εκμετάλλευση του δικαιώματος πρόσβασης των πολιτών σε περιοχές εργασίας και μόνιμης κατοικίας.
Το πρόβλημα ξεκίνησε με τις συμβάσεις παραχώρησης σε ιδιωτικές εταιρίες πέντε μεγάλων οδικών αξόνων (Ιονία Οδός, Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, Βόρειας Πελοποννήσου, Ανατολικής Πελοποννήσου και Κεντρικής Ελλάδος) που δημοπράτησε το ΠΑΣΟΚ το 2002 και υπέγραψε η Ν.Δ. μετά το 2004. Όλες οι συμβάσεις ψηφίστηκαν στη Βουλή από τα δύο κόμματα ενώ αυτήν της Βόρειας Πελοποννήσου ψήφισε και το ΛΑΟΣ. Οι συμβάσεις διαμορφώνουν ιδιαίτερα ευνοϊκό καθεστώς κερδοφορίας στις κατασκευαστικές εταιρείες αφού, εκτός από το «ζεστό» δημόσιο χρήμα, τις επιχορηγήσεις και εγγυήσεις του δημοσίου, παρέχεται η ευχέρεια επιβολής υψηλών διοδίων σε τρία στάδια. Οι πρώτες κυμάνθηκαν από 35% έως 180% πέρυσι, ακολούθησαν αυξήσεις από 52% ως 73% φέτος με πρόσχημα τη χιλιομετροχρέωση (τουλάχιστον στο τμήμα Αθηνών - Λαμίας), ενώ νέες αυξήσεις προβλέπονται τα επόμενα χρόνια, δεδομένου ότι οι εταιρείες έχουν το δικαίωμα νέας αύξησης τουλάχιστον στο ύψος του πληθωρισμού!
Ειδικότερα στον άξονα Αθηνών - Λαμίας η κατάσταση εμφανίζεται ως εξής:
Πρώτον, υψηλές ανατιμήσεις «μετωπικών» διοδίων κατά μήκος της εθνικής οδού. Πριν δύο χρόνια τα διόδια στον κόμβο Αφιδνών - Καπανδριτίου αυξήθηκαν κατά 100% (από 1,40 ευρώ σε 2,75 ευρώ), ενώ λίγο πριν από τις εκλογές αυξήθηκαν 34% (η μονή διέλευση των 2,75 ευρώ, αντικαταστάθηκε με 1,85 ευρώ κατά την άνοδο και 1,85 ευρώ κατά την κάθοδο, συνολικά 3,70 ευρώ). Έτσι κάτοικος ή εργαζόμενος σε Αφίδνες, Καπανδρίτι, Βαρνάβα, Μαλακάσα, Ωρωπό κ.λπ., επιβαρύνεται τουλάχιστον με 110 ευρώ τον μήνα.!!
Δεύτερον, εφαρμογή «πλευρικών» διοδίων στους κόμβους της Εθνικής Οδού, αρχίζοντας από τον κόμβο Βαρυμπόπης, Αγίου Στεφάνου - Κρυονερίου, Μαλακάσας, Αυλώνας κ.λπ. Για παράδειγμα κάποιος που πάει προς Αυλώνα, εκτός από τα «μετωπικά» διόδια (στον κόμβο Αφιδνών - Καπανδριτίου), καλείται να πληρώσει και «πλευρικά» κατά την είσοδο και έξοδο στην πόλη (0,80 ευρώ είσοδος και 0,80 ευρώ έξοδος, συνολικά 1,60 ευρώ). Δηλαδή σύνολο 5,30 ευρώ την ημέρα ή 160 ευρώ τον μήνα.!! Τα «πλευρικά» διόδια θα εκτείνονται σε όλο τα μήκος της Εθνικής Οδού (Μαλακάσα 38ο χιλιομ., Οινόφυτα 49ο χιλιομ., Θήβα 84ο χιλιόμ., Τραγάνα 133ο χιλιομ. περιοχή Αταλάντης κ.ά.)
Τρίτον, ορισμένοι, προσπαθώντας να αποφύγουν τα «μετωπικά» διόδια, κατευθύνονται στους παράδρομους, με αποτέλεσμα να δημιουργείται κυκλοφοριακό «χάος», που γίνεται ιδιαίτερα οξύ για τους κατοίκους των περιοχών που χρησιμοποιούν παράδρομους για πρόσβαση στις κατοικίες τους. Ειδικότερα πολλά φορτηγά, προκειμένου να αποφύγουν τα «μετωπικά» διόδια Αφιδνων - Καπανδριτίου με αντίτιμο 4,5 ευρώ, κινούνται στον παράδρομο και εισέρχονται στο ύψος της Μαλακάσας πληρώνοντας «πλευρικά» 2 ευρώ.
Το αποτέλεσμα, εκτός από «μποτιλιάρισμα», είναι δημιουργία μεγάλων καθυστερήσεων, εκνευρισμών και αύξησης τροχαίων (ιδιαίτερα στο τμήμα Αγ. Στεφάνου - Μαλακάσας). Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν, σε όλο το μήκος (αριστερά και δεξιά) της εθνικής οδού, παράπλευροι δρόμοι, με αποτέλεσμα πολλά ζιγκ-ζαγκ, περάσματα από υπόγειες γέφυρες δεξιά-αριστερά κ.λπ.
Τέλος, ένα ακόμα στοιχείο που δείχνει την ασυδοσία των κατασκευαστικών εταιρειών και τις τεράστιες ευθύνες Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, καθώς και του ΛΑΟΣ, είναι η αυθαιρεσία του ομίλου ΓΕΚ και της κοινοπραξίας με Ισπανούς στον καθορισμό των διοδίων. Παρʼ ότι η σύμβαση προβλέπει επιβάρυνση 0,037 ευρώ ανά χιλιόμετρο, οι κάτοικοι Καπανδριτίου θα έπρεπε για 7 χιλιόμετρα (από το ύψος της Μεταμόρφωσης έως το Καπανδρίτι) να πληρώσουν 0,25 ευρώ και όχι 1,85 ευρώ που είναι σήμερα και αντιστοιχούν σε 50 χιλιόμετρα διαδρομής!
Επίσης είναι απαράδεκτη η λογική της προείσπραξης διοδίων χωρίς δημιουργία παράδρομων και κυρίως για τη χρηματοδότηση άλλων οδικών αξόνων (Ιονίας Οδού) των οποίων δεν κάνουν χρήση οι κάτοικοι των πιο πάνω περιοχών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντίθετος στη λογική της κερδοσκοπικής επιβολής διοδίων και ιδιωτικοποίησης των υποδομών. Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχουν πόροι και η παραχώρηση κατασκευής και εκμετάλλευσης οδικών αξόνων είναι η μόνη λύση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πόροι υπάρχουν, αλλά οι ασκούμενες πολιτικές τούς κατανέμουν με σκληρή ταξική λογικοί προς όφελος ολίγων.
Οι εργαζόμενοι υφίστανται συνεχή συρρίκνωση εισοδήματος (περικοπές μισθών - συντάξεων, υψηλή φορολογία, τέλη κυκλοφορίας, φόροι στα καύσιμα κ.ά.) και δεν μπορούν να τροφοδοτούν συνεχώς με ιδρώτα και αίμα τον «μινώταυρο» της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Χρειάζεται ανατροπή της πολιτικής που εντείνει την άνιση κατανομή εισοδήματος, διαιωνίζει τη φορολογική ασυλία «εχόντων και κατεχόντων» και παρέχει σκανδαλώδη προνόμια σε μεγαλοεργολάβους, τράπεζες, εφοπλιστές κ.ά.

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι μέλος Ε.Γ. του ΣΥΝ και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ περιοχής Αττικής

Νοικιάζουν τις παραλίες για να βρουν χρήμα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ
a href="www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=264783&dt=23/04/2009">">

ΣΟΪ ΠΑΕΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ...περι παιδείας

απο το ενημερωτικό δελτίο ΕΝΟΤΗΤΑ

Ριζοσπαστικά μέτρα και νέο κλίμα στο Λευκό Οίκο

Ριζοσπαστικά μέτρα και νέο κλίμα στο Λευκό Οίκο
Δημοσίευση: 23-01-2009 06:38 από SteliosKouloglou - Ομάδα TVXS
TV Χωρίς Σύνορα - Αποστολή με email
http://www.tvxs.gr/v3811
Ανάλυση του Στέλιου Κούλογλου

Τα πιο σημαντικά μέτρα που πήρε ο νέος Αμερικανός πρόεδρος το προηγούμενο 48ωρο δεν είναι ούτε το κλείσιμο του Γκουαντάναμο και των μυστικών φυλακών της CIA ούτε η επιβεβαίωση της αποχώρησης από το Ιράκ.

Τα προηγούμενα αποτελούσαν βασικά σημεία του προεκλογικού του προγράμματος και σε μεγάλο βαθμό είχαν την συναίνεση του αμερικανικού κατεστημένου: το μόνο αποτέλεσμα που είχαν το Γκουαντάναμο ή τα βασανιστήρια στον περίφημο «πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας» του Μπους ήταν να αμαυρώσουν διεθνώς την εικόνα των ΗΠΑ. Αλλωστε ακόμη και ο Μακ Κέιν, ο Ρεπουμπλικάνος αντίπαλος του Ομπάμα στη μάχη για την προεδρία, είχε ταχθεί κατά των βασανιστήρίων.

Ο Ομπάμα έκανε δύο αιφνιδιαστικές κινήσεις που δεν έχουν προηγούμενο στην πρόσφατη Αμερικανική ιστορία. Κατ αρχήν μείωσε τους μισθούς του προσωπικού του Λευκού Οίκου βάζοντας όριο τα 100.000$ το χρόνο. Το όριο αυτό πιάνει 100 περίπου στελέχη, ανάμεσα τους τον σύμβουλο εθνικης ασφαλείας ,τον εκπρόσωπο τύπου καθώς και τον πανίσχυρο προσωπάρχη του επιτελείου του.

Με την σημερινή ισοτιμία δολλαρίου-ευρώ τα στελέχη του θα πληρώνονται λιγότερο και από τους αξιωματούχους της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά ο Ομπάμα ήταν κατηγορηματικός: «οι απλοί πολίτες σφίγγουν το ζωνάρι και το ίδιο πρέπει να κάνει και η Ουάσιγκτον».

Η δεύτερη δέσμη μέτρων είναι πολύ πιο σημαντική γιατί έχει να κάνει με την διαφάνεια και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι οι δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να δίνουν στη δημοσιότητα όλα τα δεδομένα των συμβάσεων και των κάθε είδους συναλλαγών τους, αποφεύγοντας την μυστικότητα και τις κωλυσιεργίες.

Σύμφωνα με τον νόμο για την «Ελευθερία της Πληροφόρησης» που είχε ψηφισθεί στη δεκαετία του 70 μετά το σκάνδαλο του Γουώτεργκέητ, οι αμερικανικές δημόσιες υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να δίνουν τα στοιχεία που ζητούν πολίτες, δικηγόροι ή οργανώσεις. Αλλά ο νόμος είχε ατονήσει με τα χρόνια και ουσιαστικά πάγωσε επί προεδρίας Μπους που επικαλείτο συνεχώς λόγους «εθνικής ασφαλείας».

«Από σήμερα, ξεκαθάρισε ο Ομπάμα, κάθε υπουργείο και υπηρεσία θα πρέπει να γνωρίζει ότι αυτή η κυβέρνηση είναι με το μέρος αυτών που ζητούν πληροφορίες και όχι αυτών που προσπαθούν να τις αποκρύψουν». Ας σημειωθεί ότι στην Ελλάδα κανένα υπουργείο και καμμία υπηρεσία ούτε υποχρεώνονται ούτε και δίνουν κανένα στοιχείο για τις δοσοληψίες τους, γεγονός που έχει συμβάλλει στις παράνομες συναλλαγές ,την διαφθορά και την διαπλοκή.

Σε ότι αφορά την καταπολέμηση των τελευταίων, ο νέος αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε μέτρα που αν εφαρμοστούν θα αλλάξουν ριζικά τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού. Στις ΗΠΑ είναι καθοριστικός ο ρόλος των «λόμπυ» που με τα χρήματα και τις διασυνδέσεις που διαθέτουν στην πραγματικότητα αποφασίζουν για τους νόμους που ψηφίονται την Βουλή.

Τα λόμπυ χρηματοδοτούν τους βουλευτές και αποφασίζουν για το μέλλον τους: στο 95% των αναμετρήσεων για το Κογκρέσσο εκλέγεται ο υποψήφιος βουλευτής ή γερουσιαστής που έχει τα περισσότερα χρήματα . Υστερα ανταποδίδει στους χρηματοδότες του την βοηθεια.Το διάταγμα του Ομπάμα απογορεύει στα λόμπυ να προσφέρουν το οποιοδήποτε δώρο, οποιασδήποτε αξίας σε μέλη της κυβέρνησης του και της δημόσιας διοίκησης.

Η «κυλιόμενη πόρτα» είναι επίσης ένα πολύ συχνό φαινόμενο: άνθρωποι που δουλεύουν για μια βιομηχανία, εισέρχονται στη δημόσια διοίκηση και την κυβέρνηση (ή στο Κογκρέσσο) προωθούν τα συμφέροντα της επιχείρησης για την οποία δούλευαν και όταν εγκαταλείψουν τα όποιο δημόσια καθήκοντα τους ξαναπροσλαμβάνονται από την ίδια επιχείρηση με καλύτερους μισθούς-αφού φυσικά την έχουν εξυπηρετήσει.

Στην περίπτωση της οικογένειας Μπους το πιό ακραίο παράδειγμα αποτελεί ο Ντικ Τσένυ που ήταν υπουργός Αμυνας στην κυβέρνηση του Μπους μπαμπά και κατόπιν διευθύνων σύμβουλος και μεγαλομέτοχος στην εταιρεία Χαλιμπάρτον που προσφέρει υπηρεσίες στο στρατό .Το 2000 έγινε αντιπρόεδρος του Μπους υιού και προώθησε με μανια τους πολέμους, την τεχνική υποστηριξη των οποίων ανέλαβε η πρώην εταιρεία του!

Ας σημειωθεί ξανά ότι παρόμοιες πρακτικές άρχισαν να εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα: ένας από τους παλιότερους προέδρους της Επιτροπής Ανταγωνισμού για παράδειγμα, υπήρξε και συνεργάτης μιας από τις εταιρείες που είχαν παραπεμφθεί στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για παραβίαση των κανόνων του ελευθερου ανταγωνισμού.

Ο Ομπάμα απαγόρευσε στους λομπίστες να μπουν σε δημόσιες υπηρεσίες και κυβερνητικές θέσεις που σχετίζονται με το αντικείμενο του λόμπυ που έκαναν. Αν δηλαδή κάποιος έκανε δημόσιες σχέσεις για την εταιρεία Μονσάντο δεν μπορεί να αναλάβει θέση στην υπηρεσία που αποφασίζει για την ποιότητα των τριφίμων ή τα μεταλλαγμένα τρόφιμα.

Στους δε αξιωματούχους της κυβέρνησης του που κάποια στιγμή θα αποχωρήσουν για να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα, οι νέοι κανόνες τους απαγορεύουν ρητά να προσπαθήσουν να επιρεάσουν τους συναδέλφους τους στην κυβέρνηση τουλάχιστον για δύο χρόνια από την αποχώρηση τους.
Ο νέος πρόεδρος ζήτησε από τα μέλη της κυβέρνησης και των δημόσιων οργανισμών να παρακολουθήσουν σεμινάριο ηθικής. Τόνισε δε ότι όλα τα προηγούμενα θα εφαρμοσθούν αυστηρά « για όσο καιρό είμαι πρόεδρος».