Μία ακόμη ανθρώπινη ζωή χάθηκε στο βωμό του μεροκάματου, την Κυριακή 09.01.11, στο εργοτάξιο της "Λαρκοδομή", θυγατρική της ΛΑΡΚΟ, στην περιοχή "Άκρες", στο Κοντοδεσπότι Εύβοιας.
Ακόμη ένας κρίκος στην μακριά αλυσίδα των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων, ακόμη μια θυσία στον βωμό της επιχειρηματικής κερδοφορίας.
Υπάρχουν πληροφορίες ότι ο “άτυχος” εργάτης ήταν αδήλωτος και ανασφάλιστος και ότι ο εργοδότης του δεν τηρούσε ούτε τα στοιχειώδη μέτρα και κανόνες Υγιεινής και Ασφάλειας.
Επειδή η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία είναι το "μεροκάματο του θανάτου",
Επειδή είναι ανεπίτρεπτο οι αρμόδιες Υπηρεσίες Ελέγχου (Επιθεώρηση Εργασίας και Επιθεώρηση Μεταλλείων και Λατομείων)να εμφανίζονται «μόνο σε περιπτώσεις που θρηνούν θύματα»,
Ερωτάσθε κ.κ. Υπουργοί:
1. Τι ενέργειες έχουν γίνει για τη διευκρίνηση των συνθηκών του θανατηφόρου εργατικού ατυχήματος και για τον καταλογισμό ποινικών και αστικών ευθυνών; Ποια τα αποτελέσματα-συμπεράσματα αυτών των ενεργειών;
2. Υπήρχε άδεια για εκτέλεση εργασιών στο συγκεκριμένο λατομείο ημέρα Κυριακή;
3. Οι αρμόδιες Υπηρεσίες Ελέγχου (Επιθεώρηση Εργασίας και Επιθεώρηση Μεταλλείων και Λατομείων) έχουν επαρκή στελέχωση ώστε να ασκούν επαρκώς τα καθήκοντά τους;
4. Πόσο συχνά διενεργούνται έλεγχοι των συνθηκών εργασίας, την εφαρμογή των μέτρων Υγιεινής και Ασφάλειας και της “αδήλωτης – μαύρης” εργασίας τόσο στη ΛΑΡΚΟ όσο και σε ολόκληρη την Εύβοια; Ποια τα αποτελέσματα αυτών των ελέγχων;
5. Είναι αληθείς οι ισχυρισμοί ότι «στη ΛΑΡΚΟ λειτουργεί παράνομα ιδιωτικό λατομείο, το οποίο δεν διαθέτει ούτε καν τις απαιτούμενες άδειες;
6. Τι μέτρα προτίθεσθε να λάβετε για την απαρέγκλιτη τήρηση των κανόνων Υγιεινής και Ασφάλειας της εργασίας στους χώρους εργασίας ώστε αυτοί να μη μετατρέπονται σε χώρους εργασιακής ζούγκλας και βαρβαρότητας;
Ο ερωτών Βουλευτής
Κριτσωτάκης Μιχάλης
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων
ΑΝΑΦΟΡΑ
Για τους κ.κ. Υπουργούς
- Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
- Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Θέμα: «Θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στη ΛΑΡΚΟ»
Ο βουλευτής Ηρακλείου, Μιχάλης Κριτσωτάκης, κατέθεσε αναφορά το Δελτίο Τύπου του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Εύβοιας: «Άλλος ένας συνάδελφος έχασε τη ζωή του σε εργατικό ατύχημα», στο οποίο επισημαίνουν ότι τα ατυχήματα, στην πλειονότητά τους, συμβαίνουν εκεί όπου δεν τηρούνται κανόνες Υγιεινής και Ασφάλειας και συντηρείται η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία και καλούν όλους τους αρμόδιους φορείς να καταπολεμήσουν το φαινόμενο για να προστατέψουν «το υπέρτατο αγαθό, που είναι η ζωή».
Επισυνάπτεται το Δελτίο Τύπου
Παρακαλούμε για την απάντηση και τις ενέργειες σας και να μας ενημερώσετε σχετικά.
Αθήνα, 13.01.2011
Ο καταθέτων βουλευτής
Μιχάλης Κριτσωτάκης
Άλλη μία ζωή εργαζόμενου, του Σταύρου Παππά, χάθηκε ως νέα θυσία στο βωμό της επιχειρηματικής κερδοφορίας στο εργοτάξιο εταιρείας που παίρνει εργολαβίες της ΛΑΡΚΟ στην περιοχή Κοντοδεσπότι. Υπάρχουν πληροφορίες ότι ο σκοτωμένος εργάτης ήταν αδήλωτος και ανασφάλιστος και ότι ο εργοδότης του δεν τηρούσε ούτε τα στοιχειώδη μέτρα και κανόνες υγιεινής και ασφάλειας.
Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια στην οικογένεια του θανόντος εργάτη και καλούμε την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, την Επιθεώρηση Μεταλλείων και Λατομείων Νοτίου Ελλάδας καθώς και τον εισαγγελέα να διερευνήσουν άμεσα τις συνθήκες του θανατηφόρου εργατικού ατυχήματος και να καταλογίσουν τις ποινικές και αστικές ευθύνες καθώς και αυστηρές ποινές σε όσους και εκεί που πρέπει.
To Γραφείο Τύπου
Η ΑΥΓΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011
ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Οι δημοσιογράφοι που αναζητούν τις πληγές της κοινωνίας έχουν τέτοιες μέρες δουλειές
με φούντες.
Δυστυχώς όμως οι ιστορίες τους μένουν στα επιφαινόμενα επιδιώκοντας να
προκαλέσουν εύκολες συγκινήσεις, αφού μια - δυο φορές τον χρόνο αυτό δεν βλάφτει.
Σε αντίθεση με τις αποκαλυπτικές δημοσιογραφικές ιστορίες που παραθέτουμε παρακάτω
και οι οποίες εκτός της συγκίνησης επιτελούν και μια ορισμένη κοινωνική αποστολή, την οποία
ελπίζουμε να εκτιμήσει ο μέσος αναγνώστης.
Στον τριτογενή τομέα
Η Μαρίνα Κ εργαζόταν σε βιοτεχνία υποδημάτων από την οποία απολύθηκε
όταν η κρίση χτύπησε τον κλάδο της υπόδησης. Εν συνεχεία βρήκε ευτυχώς δουλειά
καθαρίστριας στα γραφεία μεγάλης εταιρείας εισαγωγών με πολύ μικρότερο μεροκάματο,
από την οποία όμως πάλι απολύθηκε όταν η κρίση χτύπησε και τις εισαγωγές.
Τέλος, απασχολήθηκε για λίγο καιρό σε ένα πλούσιο σπίτι, όπου έκανε τις λεγόμενες
χοντροδουλειές, αλλά απολύθηκε κι από κει όταν η κυρία του σπιτιού διαπίστωσε ότι
μπορούσε να έχει μια παράνομη μετανάστρια, έστω έγχρωμη, για την ίδια δουλειά με τα μισά λεφτά.
Από τη στιγμή εκείνη τα πράγματα στράβωσαν τελείως, αφού στην κρίση ήρθαν να προστεθούν
και τα μέτρα κατά της κρίσης, με αποτέλεσμα να αφανιστούν οι δουλειές και η Μαρίνα Κ,
η οποία ειρήσθω εν παρόδω μεγαλώνει ένα παιδί χωρίς πατέρα, να ανακαλύψει έντρομη ότι
δεν υπήρχε πια κανένας πρόθυμος να αγοράσει το μόνο εμπόρευμα που διέθετε -την εργατική της
δύναμη. Όταν η πείνα όμως χτύπησε αυταρχικά την πόρτα της, ανακάλυψε ευτυχώς ότι υπήρχαν
αρκετοί πρόθυμοι να νοικιάσουν τον πάγιο -και αξιόλογο στην περίπτωσή της- εξοπλισμό που
κάθε γυναίκα διαθέτει.
Έκτοτε και με τη βοήθεια πολλών συμπολιτών μας η Μαρίνα Κ, η οποία άρχισε
τον εργασιακό της βίο στον δευτερογενή τομέα, στη μεταποίηση, μεταπήδησε
ολοκληρωτικά στον τριτογενή τομέα, στις υπηρεσίες, στον οποίο έγινε γνωστή με το
όνομα Ανίτα και σημειώνει αξιόλογη επιτυχία.
Προϊόντος του χρόνου μάλιστα κατέληξε στο συμπέρασμα, όπως μας εξομολογήθηκε, ότι,
τη συγκεκριμένη εποχή στη συγκεκριμένη χώρα, ήταν καλύτερο να είσαι εργαζόμενη
πουτάνα παρά εργαζόμενη οτιδήποτε άλλο.
Ενώ θεωρεί πλέον τον εαυτό της και την ούτως ειπείν μετάταξή της στον τομέα των υπηρεσιών
ως απτή απόδειξη του επίσημου ισχυρισμού ότι η κρίση αποτελεί ευκαιρία.
Αντικαταστάσεις
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς που η Ανίτα έμπαινε με το επαγγελματικό της ντύσιμο
σε ένα από τα γνωστά κακόφημα στέκια, αντίκρισε στην πόρτα ντυμένο με την πράσινη
στολή του θυρωρού τον κύριο Η, παλιό της προϊστάμενο στον δευτερογενή τομέα,
ο οποίος τη χαιρέτησε με μεγάλη εγκαρδιότητα. Την αποκάλεσε μάλι-
στα Μαρίνα, το όνομα δηλαδή που είχε όταν δούλευαν μαζί.
Καθώς τον συμπαθούσε, όχι μόνο τον χαιρέτησε και η ίδια εγκάρδια, αλλά και
τον ρώτησε καλόπιστα τι θέλει ένας άνθρωπος σαν αυτόν ντυμένος έτσι σε
ένα τέτοιο μέρος και στη θέση του θυρωρού που ήξερε.
Αντικαθιστώ τον θυρωρό που ήξερες.
Ήμουν άνεργος πολύ καιρό κι έτσι δεν κοίταξα στα δόντια αυτή τη δουλειά όταν μου
την πρότειναν, απάντησε ο κύριος Η. Και πολύ φυσικά τη ρώτησε κι αυτός με τη σειρά
του καλόπιστα τι θέλει ένας άνθρωπος σαν αυτήν ντυμένη έτσι σε ένα τέτοιο μέρος.
Αντικαθιστώ τη Μαρίνα που ήξερες, του απάντησε. Ήταν άνεργη για πολύ καιρό,
αλλά επειδή εκείνη κοίταζε στα δόντια αυτή τη δουλειά όταν της την πρότειναν,
την ανέλαβα εγώ.
Κλάδος πορνείας
Επειδή στον κλάδο των υπηρεσιών πέφτει ως γνωστόν πολλή δουλειά στις
γιορτές, ένα απόγευμα που η Ανίτα αισθανόταν πολύ κουρασμένη και αδιάθετη
δεν πήγε στη δουλειά.
Έτσι, τις ώρες που κανονικά θα έπρεπε να προσφέρει τις υπηρεσίες της, αυτή
έβλεπε κουκουλωμένη με μια κουβέρτα στην πολυθρόνα της τηλεόραση. Κι
όταν μέσα στον πυρετό της είδε μια γνωστή παρουσιάστρια, κομψή και
απαστράπτουσα, να εξηγεί ότι τα σκληρά μέτρα ήταν το αναγκαίο φάρμακο
για την κρίση, σκέφτηκε, όπως μας είπε, πόσο είχε επεκταθεί ο τριτογενής τομέας
- κλάδος πορνείας.
Όταν όμως της εξηγήσαμε ότι άλλο κακή δημοσιογραφία κι άλλο πορνεία,
έσπευσε να συμφωνήσει, ότι υπάρχουν όντως διαφορές.
Στο τιμολόγιο, όπως διευκρίνισε.
Στην ερώτηση του ο Νίκος Χουντής τονίζει ότι «η Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της γερμανικής κατοχής, εκτός από τις καταστροφές που υπέστη και τις πολεμικές αποζημιώσεις που ακόμα της οφείλονται, εξαναγκάστηκε να παραχωρήσει δάνειο στις κατοχικές δυνάμεις» και ότι η Γερμανία με διάφορα προσχήματα όπως “η ύπαρξη δυο Γερμανιών”, αρνείται μέχρι σήμερα να συζητήσει την υπόθεση.
Στη συνέχεια της ερώτησης του ο Νίκος Χουντής ζητά από την Κομισιόν να εγκαταλείψει τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, σημειώνοντας ότι «στο παρελθόν σε αντίστοιχες ερωτήσεις ελλήνων ευρωβουλευτών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωνε αναρμόδια να εμπλακεί στο θέμα, με κύριο επιχείρημα το «διμερή χαρακτήρα» της συμφωνίας. Αυτό το επιχείρημα δεν μπορεί να το επικαλείται πλέον, μετά την υπογραφή του μνημονίου μεταξύ Ελλάδας και Τρόικας (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ) αφού έχουμε την «de facto» ανάληψη αρμοδιοτήτων από την Κομισιόν και την Ε.Κ.Τ, στην χάραξη της οικονομικής πολιτικής και ιδιαίτερα στον τομέα της δανειοδοτικής και δανειοληπτικής πολιτικής στην Ελλάδα».
Καταλήγοντας ζητά από την Κομισιόν να αποφανθεί αν το Κατοχικό Δάνειο αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας η οποία σε κάθε περίπτωση οφείλει να διεκδικήσει άμεσα τη καταβολή του ποσού του κατοχικού δανείου με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές και τόκους.
To Γραφείο Τύπου
